Deltamop

Uit Delta Magazine 132

‘Hoeveel Belgen zijn er nodig om een lamp te vervangen? Vijf: een om het peertje vast te houden en vier om de tafel rond te draaien’. Nederlanders hebben veel van dit soort Belgenmoppen paraat, en Belgen kennen op hun beurt vaak wel een mop waarin Hollanders als gierig of arrogant worden afgeschilderd. Hoe herken je bijvoorbeeld een Nederlandse tuin? Aan het toiletpapier dat aan de waslijn te drogen hangt. Het is voor grenslanden niet ongewoon moppen te vertellen over de inwoners van het buurland. Ook in de sportwereld wordt er wat afgegrapt. Het liefst over sporten die erg nauw verwant zijn aan de eigen sport.

Zo werd er op mijn vroegere roeiclub eindeloos gelachen om de kanoclub, die 50 meter verderop langs hetzelfde kanaal zat. Gek genoeg heb ik nog nooit een echte parapentemop gehoord. Ik heb ook nog nooit een parapenter een mop over deltisten horen vertellen. We hebben allerlei koosnamen voor elkaars toestellen bedacht, maar verder dan dat zijn we nog niet gekomen. Zijn we daar te beleefd voor, of kunnen we simpelweg niets bedenken in de manieren van parapentisten dat we in een mop kunnen vatten?

Een eigenschap overdrijven tot lachwekkende proporties moet niet zo moeilijk zijn. Neem bijvoorbeeld de steun die voorop mijn auto zit als ik mijn delta op het dak heb. Dat begon ooit als touwtje van de voorste sport van de ladder naar mijn sleepoog. Later werd het touwtje vervangen door een stukje upright, weer van de voorste sport van de ladder naar een soort plankensteun die aan het rooster van de ventilator werd bevestigd. Zo’n ventilator is niet het meest stevige onderdeel van de auto, dus er was ruimte voor verbetering. Samen met een andere deltist heb ik afgelopen winter nagedacht over een nieuwe steun, en in het voorjaar ging ik aan het werk. Herstel: in het voorjaar ging men aan het werk. Mijn vader ging naar de smid voor een rond metalen plaatje en tijdens een regenachtige lierdag gingen drie andere deltisten met de onderdelen aan de slag. Ze kwamen met een tijdelijke oplossing. Twee maanden later regende het gelukkig weer. Ik begon voorzichtig zelf met knutselen. Al snel werd ik ingehaald door vijf verse deltisten die heel handig waren met auto’s, afgebroken boortjes, botte ijzerzagen, bruut uprightbuiggeweld en in het bezit van een handige voorraad oude boutjes, moertjes en scharnierpunten. Bij het passen en meten mocht ik zelf ook even meedoen, en het resultaat mag er zijn: een prachtige, geprofileerde deltasteun die met een mooie zwaai langs mijn nummerplaat loopt. De steun is stevig, in 3 tellen te monteren en onderweg heb ik meer bekijks dan ooit tevoren. Het project is dus geslaagd. Maar met elf man aan een ladder knutselen? Als ik een parapentist was wist is het wel!

Hoeveel deltisten zijn er nodig om een ladder op het dak van hun auto te binden? Elf: twee om na te denken, vier om te zagen, vier om te boren en eentje om er met de handen in de zakken bij te staan.

Tagged with: , ,
Posted in Geen categorie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*